KSIĘGA MEGO ŻYCIA

Pozwól mi patrzeć na ogień i wspominać me dni
I niech stanie się sztuczka płomieni
Lecz nie drgające strony , które mącą me spojrzenie
Książki, którą obawiam się napisać

To księga mego życia, to ksiega mych dni
Jest przecięta jak owoc ostrzem noża
I wszystko tam widać, rozdział po rozdziale
W każdym życiu jest trochę smutku

Jeśli czyta się ją jak puzzle, jak wijący się labirynt
To nie pojmę jej do końca mych dni
Wciąż jestem zmuszony pamietać,
Pamiętać słowa mego życia

Są obietnice złamane i te, których dotrzymałem
Wściekłe słowa wypowiedziane, gdy powinnienem raczej załkać
Jest tam rozdział o sekretach i słowach, które wyznam
Jeśli starcę wszystko,co posiadam

Jest rozdział o stracie i duch, który nie umrze
Jest rozdział o miłości , gdzie atrament nie zaschnie
Są zdania podane w więzieniu, które zbudowałem z kłamstw
Choć strony są ponumerowane
Nie wiem, dokąd prowadzą
Bo końcem jest tajemnica, której nikt nie może przeczytać
W księdze mego życia

Jest rozdział o ojcach i rodział o synach
Są strony o waśniach, których nikt nie zwyciężył
Są bitwy przegrane i bitwy zażegnane
I strona, na której się nie spotkamy

Są tam opowieści o farcie ,którego nie można było przewidzieć
Jest tez rozdział o Bogu, którego nie potrafię zrozumieć
Jest obietnica Nieba i Piekła, niech mnie diabli, jeśli to pojmuję
Choć strony są ponumerowane
Nie wiem, dokąd prowadzą
Bo końcem jest tajemnica, której nikt nie może przeczytać

W księdze mego życia
I teraz światło dnia powraca
I jeśli jedno choć zdanie jest prawdą
To wszystkie kartki spłoną
I pozostaniesz tylko ty

Choć strony są ponumerowane
Nie wiem, dokąd prowadzą
Bo końcem jest tajemnica, której nikt nie może przeczytać
W księdze mego życia