Lina zmarłego
 
Milion kroków, lewa stopa wlecze się za prawą
Lecz wciąż idę, od świtu aż po kres dnia
I gdy dni zmieniają się w tygodnie i lata
a lata w żywoty
Ja idę, tak jak szedłem przez tysiąc lat
 
Odejdź w pustkę
Odejdź w smutek
Odejdź od dnia wczorajszego
Odejdź  jutro
 
Jeśli idziesz by uciec,
Uciec od uzależnienia
Wkorczysz w wielki krąg
wielki krąg cierpienia
Czy myślałeś, jak sobie radziłeś
od czasów, gdy świat był czarny?
Widzisz się w lusterku
z nagrobkiem za plecami
 
Odejdź w pustkę
Odejdź w smutek
Odejdź od dnia wczorajszego
Odejdź  jutro
Odejdź w gniewie
Odejdź w bólu
Odejdź od samego zycia
Odejdź w deszczu
 
Ta cała włóczęga przywiodła mnie tutaj
W studnię mej pamięci, słodki deszcz zapomnienia
I po prostu wiszę tu sobie w przestrzeni
 
Teraz jestem zawieszony pomiędzy 
najciemniejszą obawą i najsłodszą nadzieją
Szedłem, a teraz zwisam na linie zmarłego
Z Piekłem pode mną, i Niebem wysoko nade mną
Odchodziłem, odchodziłem od miłości Jezusowej
 
Odejdź w pustkę
Odejdź w smutek
Odejdź od dnia wczorajszego
Odejdź  jutro
Odejdź w gniewie
Odejdź w bólu
Odejdź od samego zycia
Odejdź w deszczu
 
Ta cała włóczęga przywiodła mnie tutaj
W studnię mej pamięci, słodki deszcz zapomnienia
I po prostu wiszę tu sobie w przestrzeni
 
Cienie opadają
Wokół mojego łóżka
Podczas gdy dłoń anioła
Dłoń anioła sięga nad mą głową
 
Ta cała włóczęga przywiodła mnie tutaj
W studnię mej pamięci, słodki deszcz zapomnienia
A teraz chodzę w jego wdzięku
Chodzę po jego śladach
Chodzę po jego śladach
Chodzę po jego śladach
 
Przez wszystkie dni mego życia będę szedł z Tobą
Przez wszystkie dni mego życia będę rozmawiał z Tobą
Przez wszystkie dni mego życia będę dzielił się z Tobą 
Wszystkie dni mego życia będę znosił z Tobą
 
  
Odejdź od pustki
Odejdź od smutku
Odejdź od dnia wczorajszego
Odejdź  jutro
Odejdź od gniewu
Odejdź od bólu
Odejdź od udręki
Odejdź w deszcz